Laatste artikelen

  • La bicicletta rubata (per gli amanti della lingua, italiana stavolta)

    In Olanda di biciclette ce ne sono tantissime. Più di una per persona, anzi più di una per ogni abitante del paese, circa 23 milioni su 17 milioni di persone. Quante ne avevo io? A quel tempo stavo studiando e non avevo tanti soldi. Di conseguenza avevo solamente una bicicletta. Ciò nonostante avevo l’abitudine di lasciare la mia bicicletta senza chiuderla, quando facevo delle spese. Non mi piaceva doverla chiudere a chiave ogni volta che entravo in un negozio. Non se ne parlava neppure di mettere il catenaccio per legare la bicicletta ad un palo. In fin dei conti c’era sempre il vetro del negozio per buttare un occhio dall’ interno, sopratutto alla bicicletta. L’occasione, p...

    Lees meer en reageer.

  • Fanciulle gemelle (twin girls) and paradise lost

    Two years ago, Malinah and I stayed at a quiet campsite in the dunes near the small town of Overveen, The Netherlands. Elsewhere in the environment campsites were full of attractions, like swimming pools and trampolines, and consequently packed with parents and children. At our place serenity reigned. Not that we had not brought any children. We had brought the twin girls, then close to a mere three years.

        For the purpose of our combined stay we had borrowed a gigantic tent, some sixty kilos of canvas, pegs and poles. Apart from the two of us, the little girls were meant to sleep there under our wakeful eyes, as well as their mother, our niece, be it onl...

    Lees meer en reageer.

  • Herleven

    Vandaag heb ik mijn favoriete looproute nabij het Franse huis van mijn zwager en schoonzus  wandelend afgelegd. Dat gaf mij de tijd om nu eens langer stil te staan bij het gedenkteken voor Rene Clet. Op 300 meter van de plek waar hij door de Duitsers gefusilleerd werd vermeldt het dat hij op 31 mei 1944 het bos ingevoerd en vermoord werd, 23 jaar oud. Het vermeldt er niet bij dat hij de volgende dag op 1 juni 24 jaar zou zijn geworden.     Steeds als ik voorbij de plek op de weg door het bos kom voel ik de gruwelijke oorlogsgeschiedenis herleven. Een jong leven wreed en wraakzuchtig beëindigd.  Niets over de daders en niets meer over het slachtoffer. Naspeuring vertelt dat hij actie...

    Lees meer en reageer.

  • Herkenning

    Eindelijk weer eens op reis en over de grens, zij het via een kort verblijf in het altijd al buitenlands ogende prachtige Limburgse heuvelland. Op onze bestemming in de Bourgogne moesten we natuurlijk ook gewoon boodschappen doen. Met Mondkapje, dat nog wel hier ter plaatse. Dat bemoeilijkt de herkenning maar maakt soms extra nieuwsgierig. Wie wat gaat er schuil achter dat masker.     Een kleine, donkere vrouw, zwart haar viel mij op. Trefzeker en doelgericht deed ze haar boodschappen, haar twee  kinderen zonder Mondkapje in haar kielzog. Knappe kinderen ook. Jongen, een jaar of veertien. Zusje, een jaar of acht, schat ik. De bewegelijke moeder ging ons voor aan de kassa. Een jongere ...

    Lees meer en reageer.

  • Mondkapje en de Grote Boze Wolf

    Roodkapje was doodsbang de Wolf weer tegen te komen in het donkere bos. Maar er was geen andere weg. Ze moest nu toch boodschappen brengen naar oma. In coronatijd kon dat natuurlijk niet zonder Mondkapje. Dus had mamma een mooi rood Mondkapje voor haar genaaid dat haar lieve snuit volledig bedekte. Er bleef eigenlijk weinig liefs meer over. Niet dat Roodkapje zich dat realiseerde toen ze met knikkende knieën op pad ging.     Maar dat veranderde al gauw toen ze de Wolf tegenkwam. Die schrok zich letterlijk een hoedje toen hij het rode gevaar zag opdoemen. Als een speer ging hij ervandoor. En Roodkapje erachteraan. Waarom de rollen ineens waren omgekeerd, begreep ze niet zo goed...

    Lees meer en reageer.

Auteur

herman van der meer


Volgen

Volg deze blog en ontvang updates in je mail.

Volgen